اولیویا ویلیامز: بازیگران به کنترل‌های مشابه «بندهای مربوط به برهنگی» برای اسکن‌های بدنی هوش مصنوعی نیاز دارند

اولیویا ویلیامز، بازیگر، در بحبوحه نگرانی‌های فزاینده در مورد تأثیر هوش مصنوعی بر اجراکنندگان، گفته است که بازیگران باید به همان اندازه که بر صحنه‌های برهنه کنترل دارند، بر داده‌های حاصل از اسکن بدن خود نیز کنترل داشته باشند. این ستاره فیلم‌های «تل‌ماسه: پیشگویی» و «تاج» گفت که او و سایر بازیگران به طور مرتب در طول فیلمبرداری تحت فشار قرار می‌گرفتند تا بدنشان توسط مجموعه‌ای از دوربین‌ها اسکن شود، در حالی که تضمین‌های کمی در مورد نحوه استفاده از داده‌ها یا محل نهایی آن‌ها وجود داشت. او گفت: «یک درخواست منطقی این است که رویه «بند برهنگی» را دنبال کنیم. این تصاویر فقط می‌توانند در چارچوب آن صحنه استفاده شوند. به هیچ وجه نمی‌توانند در هیچ زمینه دیگری مورد استفاده قرار گیرند و پس از ویرایش صحنه، باید از تمام فرمت‌ها حذف شوند.» ویلیامز به بندهای مبهمی در قراردادها اشاره کرد که به نظر می‌رسید حقوق گسترده‌ای را به استودیوها بر شباهت اجراکننده «در تمام پلتفرم‌های موجود یا آینده در سراسر جهان برای همیشه» اعطا می‌کند. بحث مجدد در مورد تأثیر هوش مصنوعی بر بازیگران با محکومیت گسترده ایجاد یک بازیگر هوش مصنوعی به نام تیلی نوروود برانگیخته شده است. بازیگران نگرانند که این داده‌ها بتوانند برای آموزش مدل‌های هوش مصنوعی بر اساس شباهت یا ژست‌های آن‌ها استفاده شوند و راه را برای فناوری هموار کنند تا در نهایت شغل آن‌ها را از بین ببرد. بازیگران نقش اصلی و مکمل، و همچنین بدلکاران و رقصندگان، به گاردین گفته‌اند که در طول فیلمبرداری «غافلگیر» شده‌اند تا اسکن بدن را انجام دهند. چندین نفر گفتند که فرصتی برای توافق در مورد نحوه برخورد با داده‌های تولید شده، یا اینکه آیا می‌توان از آن‌ها برای آموزش مدل‌های هوش مصنوعی استفاده کرد، نداشته‌اند. ویلیامز گفت که تلاش کرده است بندهای گسترده را از قراردادهایش حذف کند، اما موفق نشده است. او همچنین در مورد چگونگی مالکیت داده‌های اسکن بدن خود برای صدور مجوز استفاده محدود تحقیق کرد، اما وکلا به او توصیه کردند که قانون بسیار مبهم است. هزینه‌های حقوقی برای تلاش‌های او برای بازپس‌گیری داده‌هایش بسیار بالا بود. او گفت: «من لزوماً نمی‌خواهم پول بیشتری برای استفاده از شباهتم دریافت کنم. من فقط نمی‌خواهم شباهت من در جاهایی که نبوده‌ام، کارهایی که نکرده‌ام، و حرف‌هایی که نزده‌ام، ظاهر شود. آن‌ها قانون را همانطور که پیش می‌روند می‌سازند و هیچ کس جلوی آن‌ها را نمی‌گیرد - ایجاد یک رویه، تقویت یک رویه. من آن را امضا می‌کنم، چون اگر امضا نکنم، شغلم را از دست می‌دهم.» ویلیامز گفت که به خاطر بازیگران جوانی که انتخاب کمی جز انجام اسکن‌ها داشتند و تضمین‌های کمی در مورد سرنوشت داده‌ها وجود داشت، صحبت می‌کند. او گفت: «من یک دختر ۱۷ ساله را می‌شناسم که متقاعد شد وارد اسکنر شود - و مانند صحنه شکارچی کودک در فیلم «چیتی چیتی بنگ بنگ»، او تسلیم شد. او زیر سن قانونی بود، بنابراین سرپرست او مجبور شد رضایت دهد.»

سرپرست او مادربزرگش بود که از قانون بی‌اطلاع بود. این موضوع در گفتگو بین Equity، اتحادیه هنرهای نمایشی بریتانیا، و Pact، نهاد صنفی بخش فیلم و تلویزیون بریتانیا، مطرح است. پل دبلیو فلمینگ، دبیرکل Equity، گفت: «ما خواستار گنجاندن حفاظت‌های هوش مصنوعی در توافق‌نامه‌های اصلی فیلم و تلویزیون هستیم تا رضایت و شفافیت در قلب اسکن در صحنه قرار گیرد.» وی افزود: «پیاده‌سازی حداقل استانداردهای اساسی که برای بازیگران و هنرمندان فعال در تلویزیون و فیلم بریتانیا تحولی بزرگ خواهد بود، در دسترس صنعت است.» Pact در بیانیه‌ای اعلام کرد: «تهیه‌کنندگان از تعهدات خود تحت قوانین حفاظت از داده‌ها آگاه هستند و این مسائل در حال بررسی به عنوان بخشی از مذاکرات جمعی بین Pact و Equity است. از آنجایی که مذاکرات در جریان است، نمی‌توانیم جزئیات بیشتری ارائه دهیم.»